Alsof die sneeuw die hier vanaf half oktober 2010 al ligt niet genoeg is zo begon het begin maart ook nog eens te regenen en nog harder te vriezen. Toen hond Harley de volgende ochtend moest plassen stapte hij voorzichtig door het kattenluik en glibberde als Bambi door de tuin op zoek naar een goede plasplek. Toen hij er eentje had gevonden en zijn poot enthousiast optilde smakte hij met een zwierige zwaai op zijn zij. Na een korte worsteling stond x91ie weer overeind en deed een nieuwe poging met hetzelfde resultaat. Apengeduld had x91ie. Ik had mijn ballen allang op die ijslaag gedrukt maar hij niet. Net toen ik dacht dat het beest gewoon te dom was om het te snappen, glibberde hij richting de garage die grenst aan de tuin en zette poot nummer vier tegen de muur ter ondersteuning. Ah. Hij is schijnbaar zo gek nog niet.

Hond Isa was iets x91genuanceerderx92. Die denderde gewoon met volle vaart door het kattenluik en door de tuin. x91Als je maar hard rent val je niet op je plaatx92, zag ik haar denken. Ergens zat er een foutje in die theorie en op haar buik schoof ook zij (met volle vaart) richting en tegen de garage. Haar neus is nu een centimeter korter dan normaal en shit, ik hoop dat dat nog goed komt. Binnen lag Viking op de bank. Hij zuchtte en zuchtte en zuchtte. Hij had het zwaar. Viking kun je vergelijken met een wild konijn. Die kun je niet opsluiten, dan gaat x91ie dood. Het werd een lang en chagrijnig weekend. Wanneer zouden die ijsplakken nou eens opzouten..

Afgelopen weekend brak de zon door. En die bleef schijnen en schijnen en schijnen. Ik zat zelfs in mijn t-shirt in de tuin. Ik werd gxe9k van vreugde. Liep de hele dag zingend door de tuin en was volledig in harmonie met mezelf, Viking, de beestenzooi en wtf, de hele wxe9reld!
Vol energie hakte ik in op de ijsplakken op de parkeerplaats terwijl Viking ergens in de middle of nowhere op de lange latten overgelukkig een bergje afsuisde. De lente kwam eraan! Hoera.

Niets kon mijn humeur bederven. Zelfs niet de (overigens heel begrijpelijke) reactie van Rob op mijn kritische blogje over de Renault Modus.

Helaas ging het vandaag fout. Weer sneeuw.  Binnen een uur lag er al 3 cm en het bleef maar doorgaan. Kijk, er zijn grenzen. Die van mij was bij deze bereikt. Ik trok het gewoon niet meer. Die jxe4vla fucking kutsneeuw! Krijsend trok ik de haren uit mijn hoofd en vloekte me wezenloos. Bezeten rende ik met de vliegenmepper naar buiten en probeerde iedere klote-vlok drie keer dood te meppen. Ik kon mezelf niet meer stoppen. Dus werd ik gestopt. En nu voel ik me weer heel fijn.

Rob, ouwe Renault Rakker, het zal je goed doen te horen dat ik net bevrijd ben uit mijn dwangbuis en nu een uurtje mag kantklossen.